Αν οι Ευρωπαίοι εταίροι και δανειστές μας έχουν κάποιον άσο στο μανίκι τους για την ελληνική υπόθεση, ήρθε η ώρα να τον βάλουν πάνω στο τραπέζι. Εστω και με σοβαρές κοινοβουλευτικές απώλειες για την τρικομματική κυβέρνηση του κ. Σαμαρά, η Βουλή έδωσε χθες την έγκρισή της για το βαρύ πολυνομοσχέδιο που ανανεώνει την ελληνική συμμόρφωση στη νομιμότητα του μνημονίου. Εως την Κυριακή το βράδυ θα έχει ψηφιστεί και ο προϋπολογισμός, ο οποίος εφαρμόζει όσα προβλέπονται από το πολυνομοσχέδιο.
Παρά τις καθυστερήσεις και τις επιμέρους πολιτικές διαφωνίες, η χώρα δεσμεύτηκε να υιοθετήσει μέτρα που θα επηρεάσουν τις οικονομικές και κοινωνικές ισορροπίες στο εσωτερικό της για πολλές δεκαετίες, χωρίς μάλιστα να πάρει επαρκείς διαβεβαιώσεις ότι τα μέτρα αυτά θα αποδώσουν σε ανάκαμψη στο ορατό μέλλον, παρά μόνο για να καλύψει το οξύ και ασφυκτικό ταμιακό της πρόβλημα.
Εν ολίγοις, αυτό που εδώ και πολλούς μήνες ακούμε μετ' επιτάσεως από όσους κρατούν «το μαχαίρι και το καρπούζι» της ελληνικής χρηματοδότησης, ότι οι «Ελληνες πρέπει να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους», τελικά πήρε πολύ συγκεκριμένη μορφή επίσημης πολιτικής αποδοχής.
Οι χθεσινές δηλώσεις του κ. Ολι Ρεν, όμως, ελάχιστα καθησυχαστικές ακούγονται. Είπε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν ότι αποφάσεις για την Ελλάδα θα ληφθούν στη συνεδρίαση του Εurogroup της 12ης Νοεμβρίου, αλλά θα πρέπει προηγουμένως να ρυθμιστούν τέσσερα θέματα: η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της ψηφίζοντας τα διαρθρωτικά μέτρα και τον προϋπολογισμό, ενώ οι εταίροι θα πρέπει να βρουν λύση στο χρηματοδοτικό κενό που θα δημιουργηθεί λόγω της επιμήκυνσης της δημοσιονομικής προσαρμογής, καθώς και στο θέμα της βιωσιμότητας του χρέους.
Δηλαδή ο γόρδιος δεσμός της χρηματοδότησης και της βιωσιμότητας του χρέους, που εμπλέκει στη λύση του όλες τις χώρες της Ενωσης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και σέρνεται αρκετούς μήνες στο προσκήνιο και το παρασκήνιο των διεθνών πολιτικών επαφών, οφείλει να λυθεί μέσα στις επόμενες τέσσερις ημέρες για να μπορέσουμε να πάρουμε εγκαίρως τη δόση του δανείου. Ουδέποτε η Ευρωπαϊκή Ενωση, από το ξέσπασμα της κρίσης, έδειξε ότι έχει την ικανότητα να λειτουργήσει ευέλικτα και αποφασιστικά στην αντιμετώπισή της.
Ομως, εδώ τα πράγματα έχουν ξεφύγει πέρα από το σημείο όπου υπήρχαν περιθώρια λεκτικών πολιτικών ελιγμών από την πλευρά των Ευρωπαίων. Ο,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει πλέον χωρίς καθυστέρηση.
Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει πολλές πιθανότητες μακροημέρευσης αν μετά την υιοθέτηση των μέτρων φανεί ανήμπορη να παρουσιάσει, έστω, την έγκαιρη χρηματοδότηση των πιεστικών αναγκών, που ενδεχομένως να αφήσουν και κάποιες «σταγόνες» ρευστότητας να τρέξουν στην αγορά. Πιστεύουμε ότι αυτό η κυβέρνηση το γνωρίζει, ελπίζουμε να το γνωρίζουν και οι Ευρωπαίοι.
ΝΙΚΟΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ -ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ